It takes some Magic to change Shit in to Flowers.
Het is makkelijk om ergens tegen te zijn. Je loopt gewoon de andere kant op. En hupsakee. Je bent tegen. Als je mazzel hebt volgen anderen hetzelfde voorbeeld. En opeens ben je met z’n allen tegen.
Posts from the ‘Jeugdzorg & Hulpverlening’ Category
mei 19
Opstaan als je Valt II
‘Ehm… Ik ben een beetje underdressed’, zei Timo. Ik kon niets anders dan heel hard lachen. Voor ons kleurden 100 metallic ballonnen de mistige wereld. De pakhuizen aan het IJ lagen er grijs en grauw bij. Maar daar tussen in kleurde de wereld als in een sprookje. Er was een rode loper. Met tientallen jonge mensen in smoking en galajurk. ‘Ik zei het toch’, kon ik niet nalaten te gniffelen.
Opstaan als je valt
‘Mag het denk je?’ vraag ik aan Timo. Timo is mijn oud collega bij het trainingscentrum waar ik werkte met de jongens (zie: ‘hulpverlening’).
In het 3e jaar dat ik samen met Hans de toko draaiend had gehouden, kwam Timo er bij. En met z’n drieën laveerden we vanaf toen tussen training, coaching, arbeidsbegeleiding en activiteiten van allerlei ander pluimage (lees: koken, karten, rechtbanken bezoeken, advocaten bellen, gevangenis bezoekjes, uit-bed-bel-acties, incassobureau’s manipuleren, braziliaans jiu jitsu, fitness, survivallen, banenmarkten, poolen, terrasmeubels timmeren, tafeltennissen, taarten naar verzorgingshuizen brengen, en veel ‘tom & jerry’ spelen).
Leren samenwerken? Word crimineel!
We keken elkaar aan. Dit zou een groot fiasco worden. Geen twijfel over mogelijk. En wij konden niets doen. Ja. Wat one-liners roepen. Maar dan heb je het ook wel gehad. Met gespannen ledematen wachtten we af. Tot de buitensport-instructeurs klaar waren met de uitleg over de werking van een kompas. We zeiden niets.
Ik verdwaal altijd in de Bijlmer
Ik verdwaal altijd in de Bijlmer. Niet omdat ik er nog nooit geweest ben. Maar wel omdat de logica van de planologische structuur in de Bijlmer niet bij me lijkt te passen. Het sluit gewoon niet aan. Hoe erg ik mijn best ook doe, op de één of andere manier lijk ik de meest gestructureerde wijk van Nederland niet te begrijpen.
Ex Gedetineerd & Licht Verstandelijk Beperkt. IV.
april 2008
’Ja, het is gewoon zo. Ze doet haar benen wijd en dan klaar.’ We hebben een nieuwe jongen in de groep. Een Antilliaanse jongen. En zonder enige Antilliaan te kort te willen doen – want je kunt met niemand beter feestjes bouwen dan met Antillianen – deze jongen wordt een huzarensalade ben ik bang. Met name voor mij. Ben ik bang.
Ex Gedetineerd & Licht Verstandelijk Beperkt. III
Februari 2008
Ik blijf me erover verbazen. Al meer dan een jaar. En toch weet ik feilloos dat het werkt.
Ex Gedetineerd & Licht Verstandelijk Beperkt. II.
April 2008
In de training ‘Vrije Tijd’ (tja, ik had niet mijn meest creatieve ingeving die dag), bespreken, verkennen en erkennen we de vrije-tijdsbesteding van de jongens. Het is één van mijn stokpaardjes, aangezien ik er heilig van overtuigd ben dat criminaliteit voornamelijk voortkomt vanuit:
- Een gebrek aan Geld
- Een gebrek aan Aandacht
- Een conreet ingevulde Passie.
Ex gedetineerd & Licht verstandelijk Beperkt. I
maart 2008
We hadden besloten om een training te geven over intelligentie. Of eigenlijk ik. Ik had eerder op het praktijkonderwijs al lessen gegeven om het bewustzijn van de jongeren te laten raken aan hun realiteitszin, en dat zou hier toch ook geen probleem moeten zijn leek me.
