sep 12
Terwijl ik buiten de tent zacht stemmen hoorde praten, verwarmde de zon aan de binnenkant mijn wakker wordende lichaam. Langzaam werd het gesprek dominanter, en voor ik het wist zat ik rechtop in bed: Er was een staking in Rome. Het openbaar vervoer in en om heel Rome lag plat. En aangezien de camping waarop we ons bevonden ruim 5 kilometer vanaf het eerste contact met de Romeinse wereld lag, was dit voor veel mensen een drama. Een niet te noemen tragedie.
Onder mijn voeten trekt het grijs van de stenen voorbij. Naast me rijden twee auto’s. Een witte met daar achter een rode. De rode auto wil sneller, maar de straat is te smal om in te halen, waardoor ze gedwongen is geduld te oefenen. Ik kijk. Aan de overkant van de straat staan acht scooters geparkeerd. De eigenaren lachen op het terrasje ernaast.
‘Als je morgen wakker wordt, en het leven is perfect, wat is er dan vannacht veranderd?’ We staan aan het kleine zwembad met het glasheldere water. Zijn ogen beginnen te glinsteren na mijn vraag, en ze verdwijnen in de diepte. Ver weg van hier. Alsof hij naar het land van zijn dromen kijkt. Als ik mijn gezicht in dezelfde richting als die van zijn ogen draai zie ik niets. Behalve een rode parasol met een wit plastic stoeltje ernaast.
Op maandag 30 augustus 2010 zat er een man voor de trappen van de Ss. Stimmate in Rome. Hij had een saxofoon meegenomen. En speelde. Voor hem stond een statief met daarop een bakje geschroefd. Het was de bedoeling dat de mensen daar geld in wierpen. Als dank voor zijn muzikale klanken door de straten van Rome. Zo nu en dan gebeurde dat. Dan lachte de man. En knikte een warm dankjewel naar de persoon van het muntje.
Thema: Linen door The Theme Foundry
