Wat is waarde? [waardebepaling achteraf]
Cadeaus krijgen is me daar een partijtje leuk. Dat wisten we natuurlijk al, want we waren allemaal al heel vaak jarig. Maar het gekke is dat je als kind nog durfde te springen, dansen, en te scheuren met het papier om daarna heel erg blij te zijn met de verrassing eronder. En dat we dat als volwassene niet zo vaak meer doen. Misschien was dat nog wel het leukste. Die ene seconde waarin je nog nèt niet wist wat je kreeg. Omdat het papier er nog omheen zat. Of het moest een fiets zijn natuurlijk. Dat viel dan heus wel op. Ook al was je acht.
Maar daar tussenin leefde die spanning van het niet-weten. Niet weten is heel erg leuk. Vind ik. Het daagt je uit, het prikkelt, het verrast en boven alles laat het de onvoorspelbaarheid van het leven zien. Laat het zien dat elke situatie altijd weer open en bloot voor je ligt, en dat alles morgen kan veranderen. En daar hou ik van. Zie het als mijn persoonlijke drug. De één slikt pilletjes om de trill van het leven te voelen, doe mij maar een situatie waarvan ik de uitkomst niet weet.
