In Sillicon Valley gaat een term rond die ik tot voor kort enkel van sprookjeswerelden kende. Al is dat niet helemaal waar, want afgelopen Kerst vond mijn moeder het tijd worden dat we haar maar eens geloofden in de overtuiging: Dat eenhoorns bestaan. U kent dat wel, tussen het rummikubben door aan de gluhwein en dan googlen naar ‘eenhoorns‘. En ze kreeg gelijk. Eenhoorns hebben bestaan. Zo’n 29.000 jaar geleden ergens in de buurt van Kazachstan en Siberië zwierven ze rond. Wel iets lelijker dan de roze regenboog-eenhoorns die wij kennen van de Intertoys, maar toch. Een eenhoorn was het. Met zo’n ding op zijn voorhoofd. 

Unicorn Companies’ uit (vooral) Sillicon Valley, zijn iets anders dan de eenhoorns uit Kazachstan of de speelgoedwinkel. Het is een term uit 2013 voor start-up bedrijven met een waarde boven de €1.000.000.000,- (1 miljard dollar). De meeste bedrijven in deze groep werken op een slimme manier met kruisbestuiving tussen informatie technologie (digitale dingen) en sociale innovatie (wat mensen willen). Zo zie je Uber bovenaan staan, maar komen ook AirB&B, Spotify, Snapchat, Pinterest en BlaBlaCar in de lijst voor. Ik kan er veel over uitweiden, maar als je meer wilt weten, kun je het beste even via de zoekmachine aan de slag.

Wat mij bovenmatig fascineerde in deze ontdekking (die ik trouwens op deed dankzij Tim O’Reilly en het boek What’s the Future and Why It’s Up to Us dat me weer aangeraden werd door Martijn) is dat het wederom over geld lijkt te gaan, en we daar met z’n allen alweer in het verkeerde bootje hoppen. ‘Verdien je meer dan dit of dat? Dan mag je bij ons speciale clubje‘. Niet te verwarren met; ‘Heb je het juiste diploma? Dan mag je bij ons speciale clubje’. Of, ‘Heb je het juiste IQ? dan mag je bij ons speciale clubje’ (dat overigens net zo specifiek voor de Mensa als voor de Jostiband geldt). We hebben allerlei clubjes in elkaar geknutseld die ons succes moeten weerspiegelen en waar je echt wel heel erg je best voor moet doen om bij aan gesloten te worden.

Je best doen is één van de basisvoorwaarden om op deze aarde te mogen meespelen, wat mij betreft. Als je dat niet doet, zou je je kunnen afvragen wat je toe te voegen hebt aan zowel je eigen als ons aller-bestaan. Maar wat, als dat niet tot een grote som geld leidt? Ben je dan niets? Hoor je dan nergens bij? Of in ieder geval niet bij de Unicorns. 

Tim O’Reilly legt in de inleiding van zijn boek even uit wat een Eenhoorn volgens hem vooral is (die heeft overduidelijk geen kerst met mijn moeder gevierd dit jaar). Hij benoemt 3 kenmerken: 1. Het ziet er eerst onvoorstelbaar en onmogelijk uit (vrij vertaald). 2. Het verandert de manier waarop de wereld werkt. 3. Het leidt naar een eco-systeem van nieuwe diensten; banen, verdienmodellen en industrieën. Er zit een lineaire volgorde in deze drie, waarbij helder wordt dat Eenhoorns niet alleen veel geld verdienen aan ons, maar ook nieuwe waarde toevoegen aan ons wereldtoneel. Al ligt dat er natuurlijk helemaal aan hoe wij ‘species‘ (zie: Darwin) daar mee omgaan. Want, Uber kan wel willen dat we instappen op de zwartlederen achterbank van de Tesla, maar als wij de Toyota van de lokale regiotaxi leuker vinden, doen we dat. Net zoals de vele slaapkamers en appartementen in vreemde steden, die ons even als lokale inwoners doen voelen, maar misschien wel veel minder behaaglijk zijn dan een lokaal gerund Bed & Breakfast naast het park in de stad. Een live bandje klinkt echt beter dan Spotify en ooit had ik zelf een hele negatieve ervaring met BlaBlacar, dus doe mij maar een huurautootje via iemand die ik vertrouw (of dat nou de lokale garage of snappcar van de buren is).

Hoe uitgekiend de marketing ook is, de uitgedokterde sociale psychologie, de timing, het technologisch foefje, of aansluitend op de menselijke verlangens; WIJ zijn de enigen die bepalen of een bedrijf een Eenhoorn wordt of niet. Dit weten de Eenhoorns natuurlijk ook, dus verleiden ze ons keer op keer. En dat mag.

Tim O’Reilly heeft dit vernuftig beschreven, maar zo staat het uiteraard niet in tijdschriften zoals de Quote, de Forbes, of (zelfs) de Sprout. Daar gaat het vooral over dat miljard dollar, de snelheid waarmee het lukte en gebruikte technologie. Zodat iedereen weet waarin we investeren moeten. Dat zijn de nieuwe sterspelers! En toch investeren we dan in het verkeerde ingrediënt. Want succes begint nooít bij geld. Dus zegt de bankrekening van de meeste bedrijven het mínst over het succes aan de binnenkant van de kantoortuinen.

Vorige week ging ik eten met een kennis die net als ik uit het sociale veld afkomstig is. De afgelopen jaren werkte hij als zelfstandig trainer en gedragsdeskundige erg hard en verdiende daar een paar vakanties per jaar mee. Maar, onlangs was hij tot een inzicht gekomen dat al dit verworven geld een evenbeeld geworden was van zijn succes. Door de ruime bankrekening had hij steeds vaker ervaren dat hij een ‘succesvol’ trainer was. (Goede) trainers en gedragsdeskundigen hebben nogal veel intervisie (supervisie en reflectie) en ergens onderweg was dit inzicht precies op tijd gearriveerd. Hij gaat het nu anders doen, vertelde hij. Maar, stel dat je al die reflectiemomenten niet hebt en dagelijks je koffie to-go haalt op een high-tech business centrum ergens op de wereld, wanneer word je dan wakker?

Niet lang voor mijn etentje met de kennis werd ik voor de zoveelste keer geconfronteerd met mijn eigen keuzes hierin. In januari 2017 besloot ik me te verbinden aan een boekproject. ‘We kunnen goed experimenteren‘ was de openingszin toen we begonnen. Een godsgeschenk, want ik durf ondertussen te zeggen dat het een goed boek wordt. Vooral dankzij onze experimenteerdrang. Maar het nadeel is, dat als je jezelf de vrije geest laat zijn die je bent, dat dan elk project uit de hand loopt. Jawel. Niet de eerste keer dat het me overkomt. Zo leidde het me al eens naar een uit de kluit gewassen stage op de Filippijnen, belande ik met vier ex-gedetineerden en twee mannelijke collegae in een busje met Pools kenteken in de Ardennen, leek het me leuk het land in één dag op te ruimen met zoveel mogelijk mensen, hing ik liefdesbriefjes op in de stad en deelde ik aan zwervers 300 gratis kopjes koffie uit op het Beursplein.

Ik wil er maar mee zeggen: Investeren begint nooít met geld. Het begint áltijd met tijd, energie, een rotsvast geloof en veel durf. Pas daarna komt het geld (behalve als je een verkapte loondienst hebt, of een betaald project van een jaar – dan heet dat eigenlijk een baan).

Als ik alle uren, die ik tot nu toe maakte voor het boekproject, bij elkaar optel en er een uurtarief van €55,- aan vastkoppel (schrijven, onderzoeken, koppen koffie drinken, reistijd, overleggen, marketing en sales), dan heb ik tussen 1 januari 2017 en vandaag €57.200,- geïnvesteerd. Dat geld stond nooit op mijn bankrekening en dat staat er nu ook niet op. Maar dat is wèl het durfkapitaal dat ik investeerde. Natuurlijk is het jammer als ik daar straks, na verkoop, bijvoorbeeld maar €3.000,- van terug zie. Maar daar geloof ik niet in, anders had ik dit niet kunnen doen. We bouwen met het boekproject een eigenzinnig ‘Unicorn Project’. Absoluut niet om boven dat miljard uit te stijgen, en ook niet enkel met de verkoop van een boek (want de oplettende lezer zal begrijpen dat het boek slechts onderdeel is van een manier om de wereld te bewegen, wakker te maken en systemen te draaien, zodat het weer simpel wordt). Maar wel degelijk met het hele platform en het veld dat we creëren. Het is dus, om maar met Tim O’Reilly te spreken, nóg belangrijker dat je aan drie kernwaarden voldoet, dan dat je meer dan een miljard verdient. Om de simpele reden dat het nooít met geld begint.

Dus. Voor elke ondernemer, jonge student, zelfstandige die zich afvraagt waar het grote geld blijft, die niet maandelijks inkomsten van een opdrachtgever terug krijgt, die zich afvraagt waarom geld nog steeds synoniem voor succes lijkt te staan en die niet kan wachten om zijn vrije geest de ruimte te geven en te creëren alsof het een lievelust is: DOEN. GA! Weet dat elke stap die je zet, en elke minuut die je deelt een investering is die met geen goud te betalen is. Wacht niet op de bank tot er geld op de deurmat valt. Wacht niet tot je opvalt. Wacht niet tot iemand je erkenning geeft. Wacht niet tot de waarheid bovenkomt. Wacht niet tot je een miljard gespaard hebt. Maar fiets naar de Intertoys. Haal een regenboog Eenhoorn. Bel de Sprout. En vertel ze dat je vanaf vandaag ook lid bent van de Unicorn Club. Als grootste investeerder.

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s