‘Succes met je project!’ is een standaard zin geworden in mijn dagelijkse leven. Meestal wordt het me glimlachend toegewenst na een inspiratie-praatje ergens op een podium. Of na een ontmoeting op het gebied van sponsorschap. Na het uitwisselen van wat kaartjes en bij het schudden van een afscheidshand. ‘Jij ook succes, hè!‘, zeg ik dan.
‘Huh?’ Ze kijken verbaasd op waardoor ik ruimte heb. ‘Ja..‘, plaag ik. ‘Het is toch ook jouw Nederland? En jouw aarde? Dan is het ook jouw project. Succes de 21ste september!’. Het is een flauw taalspelletje, dat zie ik heus ook wel. Maar het werkt wel. En waar is het ook nog.
Eigenaarschap en verbinding gaan hand in hand
Als je het opruimen van Nederland een goed idee vindt en je wilt meedoen, dan is het een basisvoorwaarde dat je dat idee eerst tot je eigendom maakt. Althans, ikzelf neem nergens aan deel waar ik geen eigenaarschap ervaar. Als ik niet alles ín verbinding, met respect op mijn unieke manier zou mogen doen. Binnen een afgesproken kader. Met gedragen principes. Maar wel op een manier die bij me past. Èn op de manier waardoor de dingen dus ook lukken. Anders heeft niemand er iets aan. En zeker het collectief niet. Ik zou niet deelnemen als ik die vrijheid niet kreeg. Tien jaar geleden deed ik dat nog wel. Maar die tijd is allang voorbij.
Vandaag doen we het samen. Èn zoals je het zelf wilt. Vandaag hoeven we het niet over alles eens te zijn. Je kunt prima verschillen over het idee van de juiste route, als je allemaal maar aankomt bij hetzelfde doel. Wat zou je dan klagen? Dan heb je toch bereikt wat je droomde? En vind je verbinding in het hart van het proces.
Vaak laten we ons afleiden door allerlei zaken om dat hart heen. We vragen ons af wat de juiste weg is. We praten. We zwijgen. We wachten. We oordelen. Maar we vergeten waar het ook alweer om ging: Om aan te komen bij dat doel. Omdat we in de illusie leven dat een gezamenlijk doel hetzelfde is als een gezamenlijke route.
Rampante Zwermintelligentie
‘Rampant‘ zei een vriend van me gisteren. ‘This is called Rampant Indivuality.’ Ik had er nog nooit van gehoord. Van het woord rampant. Maar het klonk sprankelend. Na het woordenboek erbij gepakt te hebben, bleek rampant in goed Nederlands hetzelfde te betekenen als ‘ongebreideld’ of ‘woekeren’. ‘to be rampant’. In een mooie voorbeeldzin waarin onkruid woekert. Dit klonk me als muziek in de oren. Onkruid vind ik sowieso een zwaar onderschatte doelgroep. En als onkruid en rampant samen in het beeld verschijnen wordt het helemaal een feest.
Moet je nagaan. Onkruid heet alleen onkruid omdat ze groeit waar ze zelf wil. Hoe ze er uitziet en van welke familie-plant ze afstamt doet niet eens terzake. Zolang ze woekert en on-controleerbaar groeit, mag ze onkruid heten. Je zou bijna wensen dat je het was.
Een verdere zoektocht naar ‘Rampant’ maakte al snel duidelijk dat de meeste woordenboeken er een negatieve bijsmaak aan toevoegden. Maar is dat wel terecht? Grote doelen zijn vooral haalbaar als je ongebreidelde woeker-vrijheid toepast. Als je heldere principes schetst waarbinnen het spel mag spelen. En iedereen met respect voor de omgeving zijn ding mag doen. Men neme, laten we zeggen: een naam, een kleur, een datum en wat landsgrenzen. En van daaruit doe je fijn alles dat je hartje je ingeeft.
Juichen voor jezelf en juichen voor de ander
‘Eh…‘ zeggen de mensen verschrikt nadat ik ze ook succes met hun project gewenst heb. Ze lachen even na mijn uitleg. Vertellen me verontschuldigend hoe druk ze het hebben. Maar dat ze zeker mee doen. ‘Mooi‘, zeg ik dan. En ik lach ook. Het is elke keer weer wonderlijk om te ervaren dat mensen juichen voor een ander makkelijker lijken te vinden, dan juichen voor zichzelf.
En daarom doe ik het maar: Ik Juich dan maar voor ons allemaal. Omdat wij op Rampante & Creatieve wijze een prachtige dag gaan ervaren met zijn allen op vrijdag 21 september. We laten aan onszelf zien dat we geen ingewikkelde organisatiestructuren nodig hebben om duurzaam en gezond te zijn. Dat we geen € 250.000.000,- hoeven uit te geven aan iets dat heel simpel zonder geld ook geregeld kan worden. Zolang we het maar samen doen.