Reizen

Vanuit mijn sociologische, theater en psychosociale achtergrond bekijk ik situaties vaak vanuit verschillende invalshoeken. Microscopische interacties fascineren me – ik volg de route die ze afleggen met grote interesse. Gaan ze links, rechts, of ‘straight forward’. Wat er in de ruimte tussen de betrokkenen gebeurt probeer ik vast te leggen in woorden, gedachten en zinnen. Hier vind je een verzameling van dit soort momenten ergens op de wereld.

‘We hebben het altijd zo gedaan’

Ik las ergens een feitje dat mensen boven de 35 jaar geen nieuwe muziek meer internaliseren. Ze horen het wel, maar het blijft niet hangen. De onderzoekers hadden er flink wat jaren onderzoek op zitten en volgens mij zijn ze er nog steeds niet uit. Maar vreemd klinkt het niet.

Trots. En dat mag hardop gezegd!

Het heeft me zeker een paar seconden gekost. Minuten. Oké dan. Een uurtje of twee. Tot ik het hardop durfde te roepen. Ik ben namelijk trots. Zo trots als je je kan voelen als je eerste aardbeien rood kleuren. Of er een pompoen verschijnt aan de gele bloem in je

Waarom we Taylor Mali’s in de wereld nodig hebben.

Deze zomer verhuisde ik. Van het ene naar het andere huis. Met zes weken daartussen waarbij mijn ge-he-le inboedel opgeslagen lag in twee containers van 10m3. Het was een louterende ervaring, ik kan niet anders zeggen. Niet altijd leuk, want ‘oh jee, je had per ongeluk ook je bikini ingepakt’.

Wees als het maisveld: Jezelf en Samen.

Ooit vertelde iemand me dat ik zijn moest als riet. Riet zwiept in de wind, doorstaat de regen, ontvangt de zon en verliest nooit zichzelf. Ik vond het een slecht idee. Zijn als riet. Ik werd duizelig van het beeld dat ik eindeloos heen-en-weer zou blijven zwiepen als de wind

Ik ben dus een meisje [Jeruzalem]

Het toeristische reisgidsje zegt dat de ‘haredim‘ [spreek uit: charediem] sterke waarde hecht aan dikke zwarte kleding. Het boekje zegt ook dat ze weigeren om de Israëlische staat te verdedigen, dus nemen ze geen dienst in het leger. De overheid heeft ze daarom om religieuze redenen hier van vrijgesteld. In

Ik was te schijterig [Bethlehem]

Ik heb ruzie met mezelf. Hele erg ruzie. En ik wacht tot het goed komt. Want iets anders helpt toch niet. Gesprekken met mezelf verzanden in oeverloos gezwam. Waarbij alle partijen in mijn hoofd even goed gebekt zijn. Mijn hart doet hier en daar een poging om de boel te

30 minuten [Bethlehem / Jerusalem]

Vrijdag. 12 juli. 2013 na Christus.  * 11.00 uur. ‘Toen we de geweerschoten hoorden, rende ik door de kleine straatjes. We schuilden en beden hier. Daar zie je de geweerschoten in het raam. You see?’  We staan in de Katholieke kerk van Beit Jala. Met Antoinette. Wij zwijgen. Antoinette vertelt. Zo

Mijn God.

Ik had opeens behoefte aan een Boek. Een eigen Boek. Een Heilig Boek. Een Boek voor mij alleen. Over alles waar ik in geloof. Over Jezus en Mohammed. Over Jahweh, Ganesha en Vishnu. Met psalmen en soetra’s. Met soera’s en shruti’s. Met mijn eigen invalshoek. Over liefde en van die

Je gaat op reis en neemt mee… #Crowdfunding

We gaan allemaal wel eens op reis. Gelukkig. Om een beetje uit te rusten. Of onze zinnen te verzetten. Want dat kan zo lekker op reis. Dan hoef je niks, moet je niks, en – mijn persoonlijke favoriet – dan is er niemand die je verleden kent. Ronduit heerlijk. Ultieme

Uitgestelde Koffie

De mooiste. Allermooiste momenten die ik mee maakte met de Liefdesbriefjes, waren dankzij het A4tje op de lantaarnpaal voor mijn huis. Het anonieme A4tje vol liefde. Zonder mijn naam. Zonder verwijzing. Zonder iets. Gewoon met strookjes ‘liefde’ voor wie het wilde. Vanuit mijn raam keek ik naar beneden als de

De andere trein.

Het vliegveld van Rome ligt er dampend bij in de warme namiddag zon. Ik kom net aan op Fiumicino en zoek een bus naar de stad. In mijn tas een paar bergschoenen. Twee wandelstokken, landkaarten, een matje en zeven kilo saaie kleren.

Wij wisten het gisteravond.

Drie keer knipperen met mijn ogen. En een vierde keer extra. Dat was Anouk. Daar vooraan in de Vluchtkerk. Met twee gitaristen die zittend op een krukje de eerste akkoorden van een nummer inzetten. Ik keek mijn buurman aan. Die knikte. ‘Ja. Dat is Anouk’. Nu waren we die avond al

In het Moment #KeepitCleanDay

. . Ik lach naar Kaia en Nara op de stoelen naast me. We zitten op de voorste rij van het kleine zaaltje in het grote conferentie gebouw. Midden in Kathmandu, Nepal. Buiten vult de lucht zich met stof, en rijden er honderden motoren en taxi’s over de onverharde wegen,

Asian people don’t pay.

500 roepies kost het om Swayambhunath, het religieuze complex in Kathmandu, binnen te komen. 500 roepies kost om bij Pashupatinath te mogen zijn, de hindoeistische tempel waar de overleden mensen gecremeerd worden. Al hoewel. Alleen als je blank bent natuurlijk. .

‘Do you believe the future will be positive?’

‘The country under the sea’. Dat is wat wij zijn volgens de kinderen van de Vajra Academy. ‘Clean’. Dat is wat wij zijn volgens Sabitha, professor in Enivornment Science op de universiteit van Kathmandu. ‘Rich’. Zijn wij volgens de verkoper van Kashmir sjaals in Thamel, Kathmandu. Misschien zijn we alles.

Vajra Academy ‘The best of both Worlds’

http://www.youtube.com/watch?v=7EOKddS1CeU&feature=youtu.be We zitten met thee in zijn kantoortje. Udit en ik. Buiten schijnt de zon terwijl de lokalen van het schoolgebouw geduldig wachten tot twee dagen later de ruimte weer gevuld zal worden met geluid en gelach. We bespreken de inhoud van de les die ik zal geven aan de

71 keer.

Het leek even alsof ik de enige Nederlander was die nog nooit voet op Nepalese bodem had gezet. Zoals je dat ook wel eens hebben kunt als je op een feestje staat, en je stiekem afvraagt of je de enige bent die nog nooit een boek geschreven heeft.  Hele volksstammen

Ajivan Nepal

Ik ben nieuwe woorden aan het leren. Nepalese nieuwe woorden. Want dat is handig als je naar Nepal gaat. Dan gaat alles namelijk veel sneller, lachen mensen vriendelijker naar je, en sta je niet per ongeluk met een brood buiten als je boter wilde. Van dat soort dingen. En dat

Stel je voor, je bent een koe uit Nepal

Stel je voor, je bent een koe in Nepal. Of eigenlijk ben je dan een Jak. Want zo heten de meeste koeien in Nepal. Ik zou ze zelf trouwens buffels noemen, want ik vind ze op de plaatjes nogal groot en opzichtig. Maar koe kan ook. Allemaal onderdeel van dezelfde

De laatste 100 kilometer

Vier zomers geleden besloot ik dat het leuk was om dwars door Spanje te wandelen. 700 kilometer stap-voor-stap in de warme zon met een rugzak van 9 kilo. Daar bovenop dagelijks een paar liter water. Het was een cadeautje. Een intens cadeautje. Dat wel. Maar of het nou regende of

Van een afstandje zijn er geen grenzen.

In de Hermitage in Amsterdam hangt een schilderij van Monet. Meerdere. Maar dit ene schilderij trekt mijn aandacht. ‘Pond at Montgeron’ (1876) heet het. Het kost 40 miljoen euro. En is – heel voorzichtig – van st. Petersburg naar Amsterdam verplaatst. Zodat wij er even naar kunnen kijken. In het echt. In

De magie van de stroom.

Als je een land gaat opruimen, kom je zonder te willen achter wonderlijke dingen. Zo ontdek je aan den lijve hoe macro-processen invloed hebben op micro handelingen. Of hoe zwermintelligentie nou eigenlijk werkt. En je leert vooral, wanneer het niet werkt.

Shopping on the bottom of the Sea – Lebanon

He sat down at the other side of the table. With expectant eyes and a big smile. Just before I had spoken with his friend and business cards were exchanged. Now I could talk to the other companion of Greenocratic in Lebanon. We sat at a large wooden table. Our benches were wobbling back

Zaken doen vanuit het Hart

Hij ging tegenover me zitten. Met verwachtingsvolle ogen en een brede glimlach. Ik had even daarvoor met zijn vriend gesproken en er waren visitekaartjes uitgewisseld. Nu mocht ik met de compagnon in gesprek. We zaten aan een grote houten tafel. Type: Camping. Onze bankjes gingen wiebelend heen en weer, zoekend

We’re the ones we are waiting for

A bit ambitious it is, but after a couple of  days in Estonia there is not one of the 150 participants who is still thinking it’s impossible. We do think of blue skies. To clean rivers. And green forests. And the feasibility of the plan. The plan to Clean the World in six months. This

Liefde – Gaat de Grenzen over!

Wat doe je als je een hele leuke hobby hebt, en over 48 uur een super leuke afspiegeling van de wereldbevolking tegen gaat komen? Ja. Inderdaad. Dan zorg je dat je die twee om de drommel met elkaar verbindt! Mocht je hobby kantklossen zijn. Of touwtje springen. Koekjes bakken. Of

© 2020 Annette Dölle . Theme by Viva Themes.