awareness

Je hebt ze niet voor het kiezen… Of toch wel.

Afgelopen juli was ik in de bergen. Niet zomaar een dagje of twee. Maar eerder een dagje of twintig. Ik had besloten om van het Spaanse Léon naar Oviedo te lopen en daar de bocht naar links te nemen richting Santiago de Compostela. Voor veel mensen wel bekend van de

(In) de val van het Lerarenregister.

Mijn leven bestaat aan een aaneenschakeling van voortschrijdende inzichten. Zelf vind ik dit nogal logisch – Je ontwikkelt je de dagen door. En als je daarbij je ogen sluit, kun je net zo goed achter de geraniums gaan zitten kniezen. Sommige mensen (meestal zij die toevallig een aantal keer op

Een digitaal gedachtenexperiment: Wat is leren nog waard als je ook een hersenchip kan kopen?

Stel je voor, dat je met een klein chipje in je hoofd, een implantaat, opeens alle kennis uit de 32 delen van de Encyclopedia Britannica uit je hoofd kent. Zonder dat je geniaal zou hoeven zijn (want het is nogal briljant zoveel kennis te bezitten). En stel je voor, dat

Als we het salaris van de bestuurder en de conciërge omdraaien.

Al een paar maanden mijmer ik over iets dat me zowel spannend als subliem lijkt. Het begon als ludiek ideetje dat ik steeds serieuzer begon te nemen, tot ik het ging testen bij de mensen waarover het ging: Bestuurders en Conciërges in het onderwijs. 

Waarom ik nu anders over het Lerarenregister denk.

Het is gemakkelijk om tegen het Lerarenregister te zijn. Heel makkelijk zelfs. Toen ik een paar weken geleden via social media naar reacties vroeg, waren de postduiven niet aan te slepen. Binnen een paar uur had ik koffie uitnodigingen van alle actiegroepen-tegen die je maar bedenken kan. En toen had

De Expert bestaat Niet.

Een paar weken geleden was ik op een nieuwjaarsfeestje – buitengewoon leuk feestje trouwens – waar ik een kennis tegen kwam. ‘Jij bent tegenwoordig onderwijsexpert, hè’ opende hij het gesprek vriendelijk. Ik vermoed dat ik iets gestameld heb en het onderwerp verschoven heb naar bitterballen. In diezelfde week ontving ik een

Wie helpt Anna?

Ik kan niet zeggen dat het aan me voorbij is gegaan, want natuurlijk heb ik het meegekregen. Ik heb het alleen zo lang mogelijk genegeerd in de hoop dat het vanzelf over zou gaan. Maar dat deed het natuurlijk niet: De combinatie van de Transitie Jeugdzorg met die van het Passend

360 bloggers en één prijs.

  Voordat je ergens aan begint loont het altijd om te kijken of een ander het al gedaan heeft. Niet zodat je daarna weet hoe je het beter doet, maar omdat je het dan niet nogmaals hoeft te doen. Het werkt veel effectiever als je een ander versterkt, dan het

Waarom ik niet (meer) in rollen geloof.

Toen ik in het laatste jaar van de theateropleiding besloot om te stoppen, kreeg ik van verschillende docenten goed-bedoelde verwijten. Ik zou laf zijn. Niet dapper genoeg om het aan te gaan. En iets op de vlucht zijn. Elke opmerking liet ik rustig door mijn aderen gaan, waarna ik mezelf

Trots. En dat mag hardop gezegd!

Het heeft me zeker een paar seconden gekost. Minuten. Oké dan. Een uurtje of twee. Tot ik het hardop durfde te roepen. Ik ben namelijk trots. Zo trots als je je kan voelen als je eerste aardbeien rood kleuren. Of er een pompoen verschijnt aan de gele bloem in je

Waarom we Taylor Mali’s in de wereld nodig hebben.

Deze zomer verhuisde ik. Van het ene naar het andere huis. Met zes weken daartussen waarbij mijn ge-he-le inboedel opgeslagen lag in twee containers van 10m3. Het was een louterende ervaring, ik kan niet anders zeggen. Niet altijd leuk, want ‘oh jee, je had per ongeluk ook je bikini ingepakt’.

Tools voor Teamtraining – ‘Nee, er is geen projectleider’

‘Maar is er géén projectleider?’ vraagt ze, terwijl ze zoekend kijkt. ‘Nee’. Ik schud mijn hoofd. Een ander vult haar aan. ‘Dus er is wel een procesbegeleider, maar geen leider..? Zoals bij SCRUM een scrummaster?’ Ik schud weer mijn hoofd. ‘Je kan, als team, inderdaad een procesbegeleider inkopen. Maar een projectleider

Tools voor Teamtraining – ‘Zien’ & Vieren. #4

‘Oh, maar dit is genoeg hoor’ zeg ik, terwijl ik met thee uitgezakt op de bank hang. De ander aan de telefoon reageert verrast: ‘Fijn! Ik dacht we met vieren uitgebreid de kroeg in moesten en wijn drinken enzo’. Dat kan uiteraard *en is ook heel gezellig*, maar het móet

Tools voor teamtraining – Practice what you preach. #3

‘We willen handvat(t)en om het zelf te doen.’  Het is de meest gestelde vraag tijdens team- trainingen en ontwikkelingsprocessen. Mensen worden vervolgens pas gerustgesteld als ze methodische stappen zien, werkvormen op papier krijgen aangereikt en spelregels zien. Terwijl de essentie, de ware reden van verandering, helemaal niets te maken heeft

Tools voor teamtraining – De Zandloper.

‘We willen handvat(t)en om het zelf te doen.’  Het is de meest gestelde vraag tijdens teamtrainingen en ontwikkelingsprocessen. Vervolgens lijken mensen pas gerustgesteld als ze methodische stappen zien, werkvormen op papier krijgen en spelregels horen. Tot ze me een paar uur later vertellen dat ze er nóg niks mee kunnen.

We moeten stoppen met denken dat grote instanties alles weten. #waardecreatie

Misschien is dit een verhaal voor iedereen die nog gelooft dat grote instanties en instituties kwalitatief beter zijn dan een zzp-er. En laat ik dan beginnen met hand in eigen boezem te steken – ik was die persoon. Vijf jaar geleden was dit een verhaal voor mij geweest. Nu sta

De beste Stuurlui staan…

Ik ga het gewoon hardop roepen. Ja? Ja. Dat ga ik doen. Waarom? Omdat ik het spuugzat ben en dat mag ook wel eens gezegd. Ooit leerde ik van één van de beste facilitators die ik ken dat het grootste compliment dat je krijgen kunt als trainer/facilitator de afkeur van

Hoe monitor je het succes van een project?

‘Ja…’ zegt hij, terwijl hij in een auto rijdt en ik aan de andere kant van de lijn in de vensterbank van mijn huis hang. ‘Ja, het is gelukt èn niet gelukt op hetzelfde moment.’ ‘Hoezo dan?’ vraag ik. We praten over grote projecten en op welke manier het succes

Waar hangen we dan de vuile was? óf Wie ziet jouw vuile was? #verbinden

Je mag niet klagen over een ander, want – zo zeggen ze – dat trekt als vanzelf negativiteit aan. Of het wordt beschouwd als zwart makerij, roddelen, besmeuren, belasteren of beschimpen. Allemaal niet heel netjes en gezellig. En dat willen we natuurlijk niet. Dus hebben we hele volksstammen opgevoed met

Wachten op een win-win situatie. #vluchtelingenproblematiek

Het is alsof ik de Vluchtkerk terug zie. Telkens als ik de televisie aan zet. Maar dan in het groot – de Vluchtkerk is opeens opgeschaald en ligt verspreid over heel Nederland. Ik ben er door geraakt en als ik heel eerlijk ben, kan ik er zelfs moeilijk naar kijken.

Nuttig Plezier – Pas op hoor, het zou zo maar eens leuk kunnen worden!

We leven in een ‘uiterst complexe wereld’ tegenwoordig. Economische ellende, terroristen die de macht willen en smeltende poolkappen. Naast de echte problemen vind ik persoonlijk twintig soorten tandpasta ook behoorlijk verwarrend. Laat staan de prijsverschillen tussen de Lidl en de Albert Heijn, waarbij ik het consequent eerlijker vind om eerst

Een pleidooi voor leuke systemen: De winkelmandjestoren.

Er zijn systemen in de wereld die enkel bedacht zijn omdat ze het ons – ons allemaal – in het algemeen gemakkelijker maken. Tegenwoordig zouden we het quasi-hip een ‘hack’ noemen. Maar vroeger dachten ze  ‘Joh. Dat is handig als we het zo doen’. Het stoplicht is zo’n systeem. En

De Verbinder wordt altíjd betaald.

Een fijne zondagmiddag. Het regent buiten, binnen geniet ik van de dag. Boekjes, een afwas, veel muziek en lieve mensen aan de telefoon. Zulke dagen mogen er vaak zijn. Rond een uur of 15.00 uur doe ik de computer aan, en al doe ik mijn uiterste best – het lukt

De rol van de expert [met een ‘how to do it’]

‘Het enige dat ik weet is dat ik niks weet’. Socrates sprak deze woorden uit, ergens 450 v. chr. in het oude Griekenland. Hij stelde dat alleen het stellen van vragen ons bij het juiste innerlijke inzicht brengt. Namelijk dat wat we nog niet wisten. Hierdoor, zegt Socrates, blijven we

Het ‘Honingratenmodel’ – gelijkwaardig organiseren.

‘Ik wil het niet.’ zei ik. Bijna stampvoetend als een klein kind. Toch was ik allang volwassen en gerechtvaardigd om eigen keuzes te maken. Maar soms kan de druk van buiten je opjagen en dan blijft er niets anders over dan helder en duidelijk je standpunt helder te maken. Dus

Ik heb een droom. #onderwijs

Ik heb een droom. Dat elk kind les krijgt van een immens gelukkige leerkracht. Het is een simpele droom, zo op het eerste gezicht. Op het tweede gezicht blijkt het iets ingewikkelder. En toch wil ik dat het waar wordt. Dat ieder kind in Nederland een juf of meester ontmoet

© 2020 Annette Dölle . Theme by Viva Themes.