Ondernemer

Hoe de Verbinder vervangen wordt door de Ruimtemaker.

En toen plopten ze opeens als paddestoelen uit de grond: de verbinders. Veel zelfstandigen wisten niet hoe snel ze het werkwoord om moesten zetten in een zelfstandig naamwoord en achter hun naam plakken. Ik ben een Verbinder. Jawel. Dat ben ik. 

Creative Commons in Sprekersland. #onderwijs

Pas bij de 3e zin viel het me op. Deze tekst kende ik… Het zou toch niet? Nee, vast een bewerking. Iets in die trant. Maar de zinnen vloeiden voort en de inhoud bleef gelijk. De speech van een bekende Nederlandse cabaretier bestond voor de helft uit een vertaling van

Als de leerling zijn eigen onderwijs betaalt!

Stel, dat we al het geld dat nu naar onderwijs gaat, ‘gewoon’ uitdelen aan de mensen voor wie het bestemd is? Aan. De. Leerlingen. Stel dat we dat doen. Dan krijgt elke leerling aan het begin van het schooljaar een bundeltje geld. Pak ‘em beet zo’n €8.000,- netto, want dat

Gevonden! €1,8 miljard voor het Primair Onderwijs.

Als we het rekenmodel van het Middelbaar Beroeps Onderwijs toepassen op het Primair Onderwijs, dan is €1,8 miljard euro opeens veel sneller binnen handbereik… Leraren in het Primair Onderwijs zijn het zat. Hun salaris is een aantal jaar bevroren, hebben een enorme normjaartaak, te grote klassen en een te laag

Het verschil tussen samenwerken en fuseren. #sociaaldomein

Misschien zit er iets in ons water, of is het de richting van de wind. Misschien stroomt het door de slootjes en ligt het op de fietspaden: onze door cultuur gedreven ondernemersgeest. En toegegeven, er gaat ook best iets goed! Want op de wereldranglijstjes staan we bij veel thema’s consequent

Van Vakbond naar Verzekeringsmaatschappij.

*Leestijd: 8 minuten*  *Note. In dit artikel bespreek ik enkel de context bekeken vanuit het onderwijsveld.* Ik leef, zolang ik me heugen kan, in de volste overtuiging dat als je in nood zit, er altijd iemand is die je helpen zal. Nou heb ik de mazzel dat dit ook al veertig

Als we het salaris van de bestuurder en de conciërge omdraaien.

Al een paar maanden mijmer ik over iets dat me zowel spannend als subliem lijkt. Het begon als ludiek ideetje dat ik steeds serieuzer begon te nemen, tot ik het ging testen bij de mensen waarover het ging: Bestuurders en Conciërges in het onderwijs. 

De Expert bestaat Niet.

Een paar weken geleden was ik op een nieuwjaarsfeestje – buitengewoon leuk feestje trouwens – waar ik een kennis tegen kwam. ‘Jij bent tegenwoordig onderwijsexpert, hè’ opende hij het gesprek vriendelijk. Ik vermoed dat ik iets gestameld heb en het onderwerp verschoven heb naar bitterballen. In diezelfde week ontving ik een

Eindelijk! Er komt weer een ‘Dragon Dreaming’ training aan!

Eindelijk! Er komt weer een Hollandse Dragon Dreaming training aan!

Waarom we Taylor Mali’s in de wereld nodig hebben.

Deze zomer verhuisde ik. Van het ene naar het andere huis. Met zes weken daartussen waarbij mijn ge-he-le inboedel opgeslagen lag in twee containers van 10m3. Het was een louterende ervaring, ik kan niet anders zeggen. Niet altijd leuk, want ‘oh jee, je had per ongeluk ook je bikini ingepakt’.

De 4e generatie communicatie: Vragen Stellen.

Een gesloten vraag kent vier antwoorden: Ja. Nee. Dat weet ik niet. Dat wil ik niet zeggen.

Waarom ik ‘Gratis’ deel en niets terug vraag.

  ‘ We zijn dat hier niet zo gewend’. Sinds ik meer met gemeenten en overheidsmedewerkers in aanraking kom tijdens trainingen en procesbegeleidingen, hoor ik bovenstaande zin steeds vaker.

REFLECTIEF KAPITAAL. #2

‘Reflecteren is een werkwoord, totdat je bedenkt dat je het maar beter bewaren kan.’  Voordat sociaal kapitaal een pakketje inhoud geworden was (zo’n vijftig jaar geleden), dat we bij wijze van spreken in onze broekzak konden stoppen en gebruiken op momenten dat het ons handig lijkt, spraken we over ‘sociaal

Tools voor teamtraining – De Zandloper.

‘We willen handvat(t)en om het zelf te doen.’  Het is de meest gestelde vraag tijdens teamtrainingen en ontwikkelingsprocessen. Vervolgens lijken mensen pas gerustgesteld als ze methodische stappen zien, werkvormen op papier krijgen en spelregels horen. Tot ze me een paar uur later vertellen dat ze er nóg niks mee kunnen.

We moeten stoppen met denken dat grote instanties alles weten. #waardecreatie

Misschien is dit een verhaal voor iedereen die nog gelooft dat grote instanties en instituties kwalitatief beter zijn dan een zzp-er. En laat ik dan beginnen met hand in eigen boezem te steken – ik was die persoon. Vijf jaar geleden was dit een verhaal voor mij geweest. Nu sta

Waarom is de titel die we onszelf geven, belangrijker dan dat wat we doen? #waarde

‘Wat doe jij?’ ‘Ik verkoop leuk gedrag.’ Het was er uit voor ik er erg in had. Nog enigszins verrast door mijn eigen vindingrijkheid, keek ik de man tevreden aan. ‘Maar wat doe je dan?’ ‘Ik leer mensen hoe ze het leuk kunnen hebben’.

De beste Stuurlui staan…

Ik ga het gewoon hardop roepen. Ja? Ja. Dat ga ik doen. Waarom? Omdat ik het spuugzat ben en dat mag ook wel eens gezegd. Ooit leerde ik van één van de beste facilitators die ik ken dat het grootste compliment dat je krijgen kunt als trainer/facilitator de afkeur van

Hoe monitor je het succes van een project?

‘Ja…’ zegt hij, terwijl hij in een auto rijdt en ik aan de andere kant van de lijn in de vensterbank van mijn huis hang. ‘Ja, het is gelukt èn niet gelukt op hetzelfde moment.’ ‘Hoezo dan?’ vraag ik. We praten over grote projecten en op welke manier het succes

Een pleidooi voor leuke systemen: De winkelmandjestoren.

Er zijn systemen in de wereld die enkel bedacht zijn omdat ze het ons – ons allemaal – in het algemeen gemakkelijker maken. Tegenwoordig zouden we het quasi-hip een ‘hack’ noemen. Maar vroeger dachten ze  ‘Joh. Dat is handig als we het zo doen’. Het stoplicht is zo’n systeem. En

De Kunst van Bedanken.

‘Het staat in elk recent managementboek geschreven’, zegt ze. ‘Echt, ik lees het overal’. Ze kijkt me aan alsof ik overtuigd moet worden, maar ik ben allang overtuigd. Ik lees de boeken niet waarover ze spreekt, maar ik geloof haar meteen. ‘verbinden‘ en ‘bedanken‘ – en ‘vieren’ komt trouwens ook

Reflectief Kapitaal.

‘Ja, en dan…’. ‘En dan gebeurt er…’. ‘En dan daarna…’ We stapelden de inzichten op elkaar. Lotte en ik. Terwijl we op een donker pondje in regen en wind het IJ overstaken. Als een blokkentoren vol kleuren en vormen bouwden we door. Een ratjetoe van associaties en theorieën. Maar wel

De Verbinder wordt altíjd betaald.

Een fijne zondagmiddag. Het regent buiten, binnen geniet ik van de dag. Boekjes, een afwas, veel muziek en lieve mensen aan de telefoon. Zulke dagen mogen er vaak zijn. Rond een uur of 15.00 uur doe ik de computer aan, en al doe ik mijn uiterste best – het lukt

De rol van de expert [met een ‘how to do it’]

‘Het enige dat ik weet is dat ik niks weet’. Socrates sprak deze woorden uit, ergens 450 v. chr. in het oude Griekenland. Hij stelde dat alleen het stellen van vragen ons bij het juiste innerlijke inzicht brengt. Namelijk dat wat we nog niet wisten. Hierdoor, zegt Socrates, blijven we

Hoe Dragon Dreaming mijn leven veranderde. #deel1

[Dit is deel 1 van een serie. Aan de hand van anekdotes en theorie beschrijf ik de holistische kant van ‘Dragon Dreaming’.  Een levensstijl, en een fantastische project methodiek]. De meest gehoorde reactie die ik terug krijg als ik in Nederland over Dragon Dreaming vertel is ‘Weer een nieuw model

Over Vorm & Visie

Ooit werkte ik op een Jenaplanschool. Ik was 24 jaar en zag de wereld van het onderwijs als een roze luchtballon waar iedereen het beste mee voor had. Dat was de ‘schuld’ geweest van de Pabo waarop ik had gezeten. Een school waar ik alles kon. Naïef als ik was

The use of a Wishlist [english]

Imagine, you’re eight years old and in two weeks it’s your birthday. On the wall in your bedroom hangs a calendar with the number of nights you have to sleep before the day is there. You drew it yourself, with your favorite colors, and your favorite animals and flowers on

© 2020 Annette Dölle . Theme by Viva Themes.